- Onelife -

posted on 17 Feb 2007 12:05 by darock97

[The pillows] - [Onelife]

[Album:Little Busters][ost.FLCL]

ถ้ากลีบของดอกพอพพิสีน้ำเงิน กำลังไหวไปตามเเรงลม นั่นคงเป็นสัญญาณเเห่งการขอบคุณสินะ 
ถึงฉันจะไม่รู้ว่ามันเเปลว่าอย่างนั้นรึเปล่า?.. เเต่ฉันรู้สึกได้ว่ามันหมายความว่าอย่างนั้น
ทุกๆวัน..ถูกโอบล้อมไปด้วยความมืดมิด  อิสรภาพที่ถูกพันธนาการเอาไว้ 
ความฝันที่เราเคยมีร่วมกัน..มันช่างสว่างไสวเเละสวยงามนะ..
เเต่..มีเพียงสิ่งเดียวที่เห็นภายในกระจกที่เปรอะเปื้อนนั้น 
เเสงสว่างที่ไม่ใช่เเค่ภาพลวงตา..นั่นคือเธอ..เเสงสว่างของฉัน
ถอดเกราะที่สวมอยู่ออกไปซะ.. ฉันเอง..ก็เป็นเเค่ตัวทากตัวเล็กๆ..
.
...ที่กำลังจะเริ่มต้นเดินทางบนเส้นทางของตัวเอง 
.
ถึงเเม้ตัวจะเปียกไปด้วยฝนที่ชุ่มฉ่ำ เเต่ฉันก็จะไม่หันหลังกลับไป..
.
ฉัน..พยายามจะหลุดออกจากเเสงสีเเห่งเมืองจอมปลอมนั้น 
.
ฉันเพียงเเค่ขำออกมาเบาๆ ที่หัวเราะนั่นก็เพราะว่านิ้วเท้าของฉันมันช่างใหญ่นัก 
ตอนนี้ฉันกำลังเดินอยู่บนเส้นทางของตัวเองเเล้วล่ะ..
เเละไม่ว่าจะเป็นรองเท้าเเบบไหนก็ตาม  ถ้าฉันเดินต่อไป  
..พอมองกลับไปก็จะเห็นรอยเท้าที่ฉันทิ้งเอาไว้มากมาย ..
เเละจนกระทั่งเมื่อถึงเวลา..ถ้าวันนึง...หากรอยเท้านั้นได้หยุดลง.. 
นั่นก็เเสดงว่ามันสิ้นสุดเเล้วล่ะ..สำหรับชีวิตชีวิตนึง..
เเม้ว่าความทรงจำที่ผ่านมา...ถึงเราจะไม่สามารถสัมผัสมันได้อีกเเล้ว 
ถึงจะต้องสูญเสียไป ถึงจะยังเคยเห็นว่ามันยังเป็นรูปเป็นร่างอยู่เบื้องหลัง..
เเละเเม้ว่าจะจากไปเเล้ว.. เเต่เธอจะยังคงเป็นเเสงสว่างที่สวยงามให้กับฉันเสมอ
Ps.
- คนคนนั้นจะยังคอยมองเราอย่างอ่อนโยนอยู่เสมอนะ..
- รักตัวเองให้มากๆ
- เป็นเด็กดีล่ะ 
- เราเชื่อว่า..คนคนนั้นจะต้องกำลังเฝ้ามองเเละกำลังยิ้มให้เธออยู่เเน่ๆ